Καμιά φορά, παρατηρώντας τους ανθρώπους γύρω μου, αλλά και διαβάζοντας ειδήσεις, οι λέξεις του τίτλου μου έρχονται κατευθείαν στο μυαλό σαν μια λογική λύση για το μείζον πρόβλημα της παραλυτοσύνης. 

Παραδέξου το, κάποια στιγμή έπεσες σε κάποιον άνθρωπο με τόσο κακή συμπεριφορά, που είπες από μέσα σου: «γιατί δεν ψοφάει να ησυχάσουμε;». Και πάω τη σκέψη σου ένα βήμα παραπέρα: γιατί να μπορεί να κάνει παιδιά αυτό το ζώον και να διαιωνίζεται το γονίδιο της μαλακίας στον εγκέφαλο; 

Πέρα από την καθημερινή ειδησεογραφία, όπου θα δούμε ανθρώπους να κάνουν από ηλίθιες πράξεις εως και φρικτά εγκλήματα, η καθημερινότητα είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος υπέρ των απόψεών μου. Πας να βγεις από το βαγόνι κι εκείνη την ώρα πάνε να μπουν όλοι μαζικά. ΜΕ ΠΟΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΩΡΕ ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ ΓΑΜΩΜΑΝΟΙ;;; Κάθεσαι πρώτος στο φανάρι και περιμένεις να ανάψει πράσινο για να στρίψεις και τότε τσουπ! πετάγεται από δίπλα σου ο μαλάκας να μπει πρώτος. ΜΑΚΑΙΡΩΣΕΙ ΚΑΙ ΜΠΙΣΤΟΛΩΣΕΙ! Ακραία αντιμετώπιση λες το να του τα κόψουν και να τον αφήσουν να ψοφήσει; Σκέψου τώρα κάποιος από τα πιο πάνω παραδείγματα να είναι γονιός ή δάσκαλος ή celebrity. Δηλαδή άτομο που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, επηρεάζει χαρακτήρες. Είναι πρότυπο τώρα αυτό, που ξεκινάει μια αλυσιδωτή αντίδραση μαλακισμένης συμπεριφοράς;

Προσπαθούμε να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο, κι όμως υπάρχουν λεπτομέρειες που δεν τις προσέχουμε και τόσο. Σαφώς και υπάρχουν πιο βαρβάτες περιπτώσεις ανθρωποειδών να εξετάσουμε, πέρα από τις παραπάνω. Οι άνθρωποι που κάνουν φασαρίες σε υπηρεσίες χωρίς λόγο. Οι άνθρωποι που ρίχνουν φόλες σε αδέσποτα. Οι άνθρωποι που κακοποιούν παιδιά. Πόσες κατηγορίες ακόμα. Θα τις προσπεράσουμε σχολιάζοντας «τι κτήνος Θεέ μου» και θα πάμε για καφέ. Θα εκνευριστούμε παραπάνω με κάποιον με απροσάρμοστη συμπεριφορά, θα εκτονώσουμε τα νεύρα που μας προκάλεσε κάποιος λιγότερο ενοχλητικός κάπου που δεν έχει νόημα και θα γίνουμε κι εμείς σταδιακά το παράδειγμα κάποιου άλλου για να υποστηρίξει ότι οι μερικοί άνθρωποι χρειάζονται στείρωση κι ευθανασία.  Ίσως τελικά, όλη η ανθρωπότητα να τα χρειάζεται.

Όλα αυτά βέβαια, πιθανότατα να προέρχονται από κατασκευαστικό λάθος. Ο Θεός δεν μας έφτιαξε κατ’εικόνα και καθ’ομοίωση. Αλλιώς, θα μας έκανε κι εμάς αόρατους σαν και δαύτον. Κι αφού δε βλέπουμε που δε βλέπουμε τον δίπλα μας στην ανάγκη, δε θα βλέπαμε και τα στραβά του, ώστε να μη γινόμασταν κι εμείς στραβότεροι…

Advertisements