Pyogenesis – I have seen my soul

Θυμάμαι κάποτε στο Metal Hammer συντάκτη να κράζει φανατικά μια μπάντα με αυτό το όνομα. Δεν ξέρω, συμπαθητικό κομματάκι για να το ακούσεις μια φορά στο δρόμο πάντως. Ή συνωνυμία ή βελτιώθηκαν στη σύνθεση. Ψιλοπερνάει.

Persefone – Prison Skin

Πληκτράτο, επιτηδευμένο και βαρετό prog. Ούτε με πλάγια ακρόαση. Απολύεται.

Disperse – Bubbles

Τι σοφτιές είναι αυτές; Δε σώζεται ούτε με τα παραμορφωμένα power chords εδώ κι εκεί! Απολύεται!

The Mute Gods – Animal army

Εναλλακτικό progάκι με πινελιές από Muse με ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είμαι βέβαιος κατά πόσον περνάει ακόμα.

Tell You What Now – Aerith

Δείχνει κάποιο ενδιαφέρον, παρά τις τετριμμένες κοφτές ρυθμικές κιθάρες. Μελωδικό ρεφρέν και ατμόσφαιρες εναλλάσσονται με κάφρικα φωνητικά και βαριές κιθαριές που τείνουν στο djent. Περνάει στανταράκι.

Art of Anarchy – No surrender

Intro που χρωστάει σε όσους κλέβουν από Tool χωρίς το ίδιο ταλέντο (βλ. Chevelle, Rishloo) με πρέζες mainstream σε φωνητικές γραμμές, ελέω Scott Stapp (που πιο πολύ ακούγεται για alter ego υπερήρωα αντί για τραγουδιστή). Περνάει αλλά αναμένω και το full length.

Bukowski – You’re probably gonna hate this

You probably gonna love this! Οι Γάλλοι punk’n’rollers επέστρεψαν με το γνώριμο στυλ του να τραβάει τζούρες αμερικανιάς, με την καλή έννοια. Περνάει με τα μπούνια!

Ayreon – Everybody dies

Δεν υπήρξα ποτέ φαν κι εδώ δικαιολογούμαι πλήρως. Από το ξεκίνημα a la Marilyn Manson διασκευασμένος από τον Ten Second Songs, σε συμφωνικές φανφάρες περασμένες από Pain of Salvation ή Abba φίλτρο. Απολύεται και δεν ξαναπροσλαμβάνεται! 

Kobra and the Lotus – Gotham

Ακούγεται πολύ το όνομά τους τελευταία και το δικαιολογώ. Έχουν μια ποιότητα η οποία δεν είναι ωστόσο του γούστου μου. Τους το αναγνωρίζω όμως. Δεν είμαι σίγουρος αν περνάει, σίγουρα δεν απολύεται, τι να πω; Σε διαθεσιμότητα!

SikTh – No wishbone

Σταματήστε ό,τι κάνετε κι ακούστε το! Νέο single από SikTh ωρέ! Αυτό ακριβώς, τίποτε άλλο! Περνάει με γιουρούσι!

Advertisements