Με αφορμή το Iron Sky του Paolo Nutini, το οποίο έτυχε να ακούσω σήμερα, μετά την παραδοσιακή σουβλοκατάνυξη και την απογευματινή σιέστα-λήθαργο, επιθύμησα να κάνω έναν παραλληλισμό του μηνύματος του Πάσχα με το σημείο που έχει δανειστεί από τη σπουδαία ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν, «Ο μεγάλος δικτάτωρ», αναπόσπαστο μέρος του εν λόγω τραγουδιού, και που στο βίντεο βρίσκεται στο 3:22.

To those who can hear me, I say, do not despair.
The misery that is now upon us is but the passing of greed,
The bitterness of men who fear the way of human progress.
The hate of men will pass, and dictators die,
And the power they took from the people will return to the people.
And so long as men die, liberty will never perish.
Don’t give yourselves to these unnatural men –
Machine men with machine minds and machine hearts!
You are not machines, you are not cattle, you are men!
You, the people, have the power to make this life free and beautiful,
To make this life a wonderful adventure
Let us use that power!
Let us all unite!

Πίσω από τη θυσία και την ανάσταση του Ιησού, κρύβεται το ίδιο μήνυμα θαρρώ. Ένα μήνυμα ελπίδας, αφύπνισης, ένα μήνυμα να προκαλέσουμε τον εαυτό μας να γίνει η καλύτερη εκδοχή του, να ενωθούμε με τον διπλανό μας. Άσχετα με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός, αυτό το μήνυμα έχει αποπειραθεί να περαστεί με κάθε δυνατό τρόπο: από μυθολογίες και λαϊκές παραδόσεις, σε τραγούδια, βιβλία και ταινίες. Το ότι δεν αλλάζει ο κόσμος είναι ένας περιορισμός που τίθεται από το σύνολο που ονομάζεται ανθρωπότητα. Πάντοτε η ανθρωπότητα βασίζεται σε κάποιου είδους μεσσία, είτε αυτός λέγεται Γιλγαμές, είτε Ιησούς, είτε Διγενής Ακρίτας, είτε Σούπερμαν, είτε Μητέρα Τερέζα, για να δει να συμβαίνουν αλλαγές. Κι εδώ είναι το πρόβλημα Θανάση μου, ότι τόσον καιρό δεν έχουμε καταλάβει ότι αυτός ο μεσσίας που ψάχνουμε είναι μέσα μας. Αφήνουμε πολιτικές, θρησκείες, χρώματα δέρματος, γούστα να μας διχάζουν, αντί να τα κάνουμε στην άκρη και να γίνουμε ένα. Να στο πω αλλιώς;  Εγώ σε γουστάρω γιατί ξηγιέσαι σπαθί κι ας υποστηρίζεις τον Ολυμπιακό και το ΠΑΣΟΚ, κι ας γεννήθηκες στην Αλβανία, κι ας πιστεύεις στον Γιαχβέ, κι ας ακούς Μαζωνάκη και βλέπεις ντοκυμανταίρ. Το ότι δεν έχουμε τα ίδια γούστα δε σημαίνει ότι δε σ’εκτιμάω σαν άνθρωπο. Είσαι λοιπόν να πάμε μαζί ένα βήμα παρακάτω τούτο τον κόσμο;

Όλοι οι άνθρωποι μαζί, ξυπνημένοι από προπαγάνδες και τεχνητά μίση, με σκοπό να σώσουν ό,τι αξιοπρέπεια έχει μείνει στη βρωμοφάρα μας. Αυτό είναι μεσσίας. Δεν είναι κανένας σπέσιαλ άνθρωπος που πετάει ή ανασταίνει τους νεκρούς.

Για κάθε καινούριο «Χριστός Ανέστη», έχουμε κι ένα καινούριο «Ανθρωπιά Εκοιμήθη» κάθε χρόνο. Είσαι να το αλλάξουμε αυτό;

Σε προκαλώ.

Advertisements