Κάθε χρόνο, τη δεύτερη Κυριακή του Μάη, τα κοινωνικά μύδια κατακλύζονται με αστεία με ζακέτες, MILFs και Παπακαλιάτηδες, ανάμεσα στα τιμώμενα πρόσωπα της ημέρας: τις Μάνες.

Ξέρεις όμως Θανάση μου τι είναι η Μάνα;

Είναι αυτή που θα σου πει ότι δεν είναι σωστό να δέρνεις ενώ σου χτυπάει τα πόδια με τη βίτσα.

Είναι αυτή που θα απαιτήσει να αδειάσεις μια κατσαρόλα φασολάδα και μετά θα σου πει να μαζευτείς γιατί πάχυνες.

Είναι αυτή που θα σου πει να βγεις και λίγο έξω αντί να κάθεσαι σπίτι σα μουρόχαβλο για να σου παραπονεθεί μετά ότι δε μαζεύεσαι μέσα με τίποτα.

Είναι αυτή που θα σου πει να είσαι καλός σαν τα άλλα παιδιά, αλλά αν της ζητήσεις να κάνεις ένα πάρτυ όπως όλοι, θα σου πει ότι δεν τη νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι.

Είναι αυτή που θα σου πει ότι είσαι ελεύθερος να κάνεις ό,τι θέλεις στη ζωή σου, αλλά μετά θα σου πει πως πρέπει να κάνεις αυτό που σου λέει, γιατί ξέρει καλύτερα.

Είναι αυτή που θα σε παροτρύνει να παίζεις μπάλα, να μάθεις κιθάρα ή να ζωγραφίζεις για να απηυδίσει αργότερα που δεν ξεκολλάς από αυτά για να ασχοληθείς με τις σπουδές σου.

Είναι αυτή που θα σε πιέσει να παντρευτείς για να δει κι εκείνη ένα εγγονάκι, αλλά καμία γυναίκα δίπλα σου δε θα της αρέσει ποτέ.

Είναι αυτή που, όταν κάνεις το εγγονάκι, θα σου πει ότι θα το μεγαλώσει αυτή για να κάνεις τη ζωή σου, αλλά όταν της το αφήσεις για ένα απόγευμα θα σου γκρινιάξει ότι δεν το έκανες για να το φορτώνεται εκείνη.

Είναι αυτή που θα σε πάρει τηλέφωνο να σου παραπονεθεί ότι δεν την καλείς ποτέ, αλλά όταν την πάρεις εσύ θα στο κλείσει στα γρήγορα γιατί βρήκες ώρα να την πάρεις ενώ παρακολουθεί τούρκικο.

Είναι αυτή που θα πει κάποια στιγμή ότι κουράστηκε και θέλει να πεθάνει, αλλά αν πας να τη βοηθήσεις να κάνει κάτι, θα πάρει αέρα και θα σου πει ότι δεν είναι καμιά παράλυτη κι αντέχει ακόμα.

Αυτό είναι η Μάνα. Ένα πλάσμα γεμάτο αντιφάσεις, που προκύπτουν από την απεριόριστη αγάπη της για σένα.

Να τη χαίρεσαι και να την αγαπάς τη Μάνα σου. Όσο υπάρχει κι όταν δε θα υπάρχει πια.

Advertisements