Συνέχεια προηγουμένου entry που έλειπαν κάποια πραγματάκια. Ας τα προσθέσω εδώ, πιο συγκεκριμένα σε αστυνομικά κλισέ.

Είσαι μπάτσος ή ντετέκτιβ ή έστω το παίζεις ντετέκτιβ γιατί έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο. Πας να ανακρίνεις κάποιον στο χώρο του. Ξεκινάς τις ερωτήσεις, όντας βέβαιος ότι θα σου απαντήσει με τη μία. Αμ δε! «Κι εσένα τώρα τι σε νοιάζει;» , «Τίνους είσι συ;», ανελέητο τρολλάρισμα από νεότερους σε ηλικία ανακρινόμενους και επίκληση πολιτικών δικαιωμάτων από αναρχοκουμμούνια που δε λογαριάζουν ότι η έρευνά σου θα βοηθήσει κάποιον. Κοινώς, τον κλαίγανε! Έχουμε ξαναπεί άλλωστε ότι σε αυτή τη χώρα, είναι must η αντίσταση κατά των αρχών, αρκεί να δείχνει ότι κάποιος πουλάει μαγκιά για το τίποτα.

Άλλο κλισέ: κοιτάς τα εξώφυλλα εφημερίδων στο περίπτερο, βλέποντας κάτι που σου έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον. Καρφώνεσαι στην πληροφορία. Σε αποσπούν τα βυζόμπαλα στη δίπλα κίτρινη φυλλάδα. Αυτοχαστουκίζεσαι και ξανακοιτάς το εξώφυλλο που σε ενδιαφέρει. Πιάνεις την εφημερίδα προκειμένου να διαβάσεις το άρθρο που «συνεχίζεται στη σελίδα 12». Ο περιπτεράς στη λέει: «Άμα δεν το αγοράσεις μαν άστο κάτω» σε πληροφορεί. Βγάζεις ένα ευρώ και πληρώνεις. «Κράτα τα ρέστα» λες με ύφος. «Ποια ρέστα ρε φίλος; 1,20 έχει!». Βρίσκεις άλλα 20 λεπτά και τα δίνεις, όσο ο πωλητής σε κατηγορεί ότι πας να τον κλέψεις. Συνεχίζεις την ανάγνωση επιτόπου. Καταλαβαίνεις τι δε σου κολλάει και γυρνάς να φύγεις με αποφασιστικό ύφος. Καθυστερείς γιατί ΣΚΟΝΤΑΦΤΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΜΑΛΑΚΑ ΠΟΥ ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΣΟΥ ΚΑΙ ΧΑΖΕΥΕ ΤΑ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΑ ΒΥΖΟΜΠΑΛΑ!

Φτάνεις επιτέλους μπροστά στον κακό. Μαζί σου, τσούρμο δημοσιογράφοι, μπάτσοι, ασθενοφόρα και πολίτες με πυρσούς και δίκρανα, οι οποίοι έμαθαν που βρίσκεται ο κακός από τη Νικολούλη! Η όποια αναζητούσε το άτομο που εξαφανίστηκε εμμέσως χάρη σε σένα, μιας κι όλο και κάποιος από αυτούς που επιχειρήσεις ανεπιτυχώς να ανακρίνεις ήτο κουτσομπόλης και ήθελε τα 15 λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούν. Το ρεπορτάζ της απέδωσε πολύ πιο γρήγορα από την έρευνά σου γιατί αυτοί που ανάκρινες κατ’ιδίαν και σε ζόρισαν βρήκαν πιο εύκολο να μιλήσουν στο φακό (ένας μάλιστα μπερδεύτηκε από την ξανθιά κώμη και πιστεύοντας ότι είναι στην Πάνια, άρχισε να ψάχνει για νύφη). 

Βρίσκεσαι λοιπόν μπροστά σε τόσον κόσμο, απέναντι στον κακό, που χρησιμοποιεί το θύμα ως ανθρώπινη ασπίδα. «Άσε κάτω το όπλο αλλιώς θα τον σκοτώσω!» σου φωνάζει. 

Περίπτωση 1: Αφήνεις το όπλο κάτω και μένεις στη θέση σου, προσπαθώντας να διαπραγματευτείς. Ενδεχόμενο 1: ο κακός σκοτώνει το θύμα επιτόπου. Έγινες ρεζίλι επειδή δεν άρπαξες την ευκαιρία να τον σκοτώσεις και να σώσεις έναν αθώο. Ενδεχόμενο 2: ο κακός σε σκοτώνει επιτόπου. Μ-μ-μ-μαλακία…

Περίπτωση 2: «ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΟΥ» του απαντάς και, σίγουρος για τη σκοπευτική σου δεινότητα, πυροβολείς στο κεφάλι. Ενδεχόμενο 1: βρίσκεις τον κακό και σώζεις το θύμα. Μυριάδες social justice warriors σε κράζουν επειδή δε σεβάστηκες τα δικαιώματα του κακού. Αν δε έχει και κάποιο κουσούρι (γκέι, αλλοδαπός, ανάπηρος, ψυχασθενής, οτιδήποτε μπορεί να κάνει τη θέση σου χειρότερη) την πούτσισες επί εκατό. Σε δικαζουν και κλαις! Ενδεχόμενο 2: είσαι ατζαμής και σκοτώνεις το θύμα. Γίνεσαι ρεζίλι παγκοσμίως ως ο άχρηστος που σκότωσε το θύμα αντί να διαπραγματευτεί με τον κακό.

Κάποιο τσακάλι σκηνοθέτης να το γυρίσει σε αστυνομική κωμωδία παρακαλώ!

Advertisements