Αναζήτηση

People of the Net

Η κατάρα της κατσίκας του γείτονα

Κάθομαι Θανάση μου ο σκληροτράχηλος καργιόλης της καρδιάς σου στο γραφείο και συζητάω με συνάδελφο πάνω στο έργο που έχουμε αναλάβει, καμαρώνοντας πόσες περιπτώσεις καθάρισα στην πρώτη ώρα.
«Κάτσε και λίγο ρε! Εσύ πας γρήγορα και θα μας τρέξουν κι εμάς μετά!» ήταν η αντίδραση του συναδέλφου. Καθάρισα μαζί του μ’ένα «Καλαμεσυγχωρείς» α λα Βλάσσης Μπονάτσος στους Απαράδεκτους κι έκατσα να σκεφτώ πόσο λάθος είμαι…
Καθόλου!
Ωρέ χαραμοφάηδες, εγώ που ξύνω τ’αρχίδια μου όλη τη βάρδια στον ιντερνέ, μπορώ και βγάζω τόση δουλειά! Άρα κι εσείς μπορείτε! Γιατί λοιπόν να λασκάρω εγώ, που ήδη πάω στο ρελαντί, μη σου πω και με τα φρένα, αντί να τσιτώσετε εσείς; Γαμώ το διάολό μου, ολόκληρη νοοτροπία για το μπούτσον κι απορούμε μετά γιατί έχουμε μνημόνια!
Κι υπερηφανευόμαστε για την αμετάφραστη λέξη «φιλότιμο» μετά… Ποιο φιλότιμο; Να υπονομεύεις αυτόν που κάνει καλά τη δουλειά του; Να μη σέβεσαι τον κόπο του; Να προκόβεις με τσιμπούκια;
Και στα μουσικά που κινούμαι βλέπω αυτή τη νοοτροπία: άμα είναι καλός παίχτης κάποιος, «σιγά μωρέ, ούτε ένα λάιβ δεν έχει κάνει, ποιος νοιάζεται;» (χωρίς να σέβονται καν τις άπειρες ώρες μελέτης, λες και τις έκλεψαν από τους ίδιους) ενώ βλέπεις μετριότητες με κονέ να κάνουν μια σχετική επιτυχία. Όχι ότι η έλλειψη τεχνικής δε μπορεί να σημαίνει ωραίες συνθέσεις, βλέπε Kurt Cobain, αλλά όταν μιλάμε για μέτρια τραγούδια κι αδικαιολόγητη πέραση, καταλαβαίνεις Θανάση μου πόσο τσιμπούκι σε promoters έχει πέσει.
Αντί να πάρεις παράδειγμα από την ικανότητα του διπλανού σου, προτιμάς να τον ρίξεις στο βάλτο που είσαι κι εσύ. Και μετά περιμένεις να γίνει κάτι καλό… Φέεεεεεεταααααα!
Εν τω μεταξύ γράφω και παράλληλα δουλεύω χωρίς να ρίξω καθόλου ρυθμούς. Πόσο πιο χαμηλά άλλωστε; Λες να μετακομίσω στην Αραβία; Εκεί, σίγουρα δε θέλουν να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα. Μόνο να την πηδήξουν…

Φωτογραφικά ντοκουμέντα στα ΜΜΜ

Την πούτσα του παπά περίμενες Θανάση μου; Χα! Την πάτησες! Την έχεις δει παντού ως τώρα για να την έχεις κι από μένα! Ο σκληροτράχηλος καργιόλης ο σωστός πρωτοτυπεί! 

Κωλάρα ε; 

Δεν έχει σημασία αν θα πεις ναι ή όχι…

Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΗΤΑΝ ΠΑΓΙΔΑ ΜΑΛΑΚΑ!

Θες να μου πεις ότι συμφωνείς που ένας ηλίθιος αποφάσισε σήμερα το πρωί να βγάλει φωτογραφία τον κώλο της κοπέλας που δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι γίνεται φωτομοντέλο και να τον ποστάρει στα κοινωνικά μύδια για να πάρει μερικά likes, λες κι έτσι θα πάρει πόντους το πουλί του; 

Εσύ, που χθες έλεγες ότι ήταν λάθος η κοπέλα να ποστάρει την φωτογραφία που έβγαλε κρυφά με την ψωλή του παπά, διότι ο εικονιζόμενος έχει άγνοια που κατέληξε; Δηλαδή, η κοπέλα που φέρει τα ως άνω εικονιζόμενα οπίσθια, ξέρει ότι κάποιος την ποστάρει; Γαμώ τις λογικές ωρέ Θανάση!

Μετά σου λέει, δε φταίει ο βιαστής αλλά η κοπέλα που ήταν προκλητικά ντυμένη…

ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΩΡΕ;;;

Όταν μια κοπέλα κυκλοφορεί αμέριμνη και κάποιος, στα καλά καθούμενα, αποφασίζει να τη βγάλει φωτογραφία, να της τη μοστράρει, να της χωθεί άγαρμπα (μιλώ για περιπτώσεις που θα της μιλήσει άσχημα και θα ασκήσει βία, όχι για ένα χαλαρό καμάκι), να πα να τη γαμήσει με απειλή όπλου ή με χαλαρωτικά φάρμακα, φταίει η κοπέλα, γιατί έχει πρόβλημα εγκεφαλικό και προκαλεί μέχρι να της την πέσει κάποιος, ώστε να έχει μετά δικαίωμα να βγει να πει τον πόνο της στον ιντερνέ, για να πάρει likes, wows, cries, loves, fav, RTs, reblogs και να τονώσει τον εγωισμό της, έτσι δεν είναι; 

ΜΩΡ’ ΔΕ ΜΟΥ ΓΑΜΙΟΣΤΕ ΛΕΩ ΓΩ;;; 

Λοιπόν, ζα που πιστεύετε ότι τα θύματα προκαλούν σκόπιμα, σας αξίζει ομοβροντία από καλάζνικωφ στα αποτέτοια σας. Όχι, δε σας αξίζει να τα λένε αρχίδια τα δικά σας, είναι τίτλος για τα γεννητικά όργανα η λέξη «αρχίδια», όπως το «ταγματάρχης» για τον στρατιωτικό ή το «μαέστρος» για τον μουσικό, κι αξίζει να αποδίδεται μόνον σε όσους όντως τα έχουν. 

Για να μη χαθεί κι εντελώς όμως ο παπάς, μιας και κατέβηκαν οι σχετικές φωτογραφίες, παραθέτω το ποστ όπως το κράτησα στο αρχείο μου, μιας κι ως πριν λίγες στιγμές σκόπευα να γράψω γι’αυτό, μέχρι που είδα τον παραπάνω καρκίνο.

Και κάποια σχόλια σχετικά. Καταρχάς, μιας και πολλοί έλεγαν ότι δεν πρόκειται για τον ίδιο παπά λόγω της τσάντας (!), δώστε λίγο βάση στην τελευταία παράγραφο της ανάρτησης. Μιαν άλλη μέρα, μια άλλη κοπέλα έβγαλε τον ίδιο παπά. Τόσο περίεργο θα ήταν να βαστάει άλλη τσάντα; Πάντως σας αναγνωρίζω ότι κόβει το μάτι σας! Δεύτερον, το να χωθεί κόσμος και λαός εναντίον της κοπέλας και να τη βγάλει πόρνη προσοχής (attention whore στα κσένα) μόνο και μόνο λόγω των ασυνήθιστων μαλλιών της, μας οδηγεί αυτόματα σε 3.000 μνημόνια ακόμα. Τρίτον, όταν κι άλλες κοπέλες αναφέρουν ότι βρέθηκαν στην ίδια θέση, τι πα να πει; Ότι είναι όλες πουτανάκια βέβαια, όχι ότι όντως υπάρχει ένας τέτοιος τύπος εκεί έξω! Τζίνιους! Τέταρτον, για να πιάσω και την αποκεί μεριά, το ότι ένας (τύπος ντυμένος) παπάς έκανε αυτό το αίσχος, δε σημαίνει ότι όλοι οι παπάδες είναι τέτοιοι. Παρά τα σκάνδαλα και τις ρητορικές μίσους που όλοι ξέρουμε, κάποιοι παπάδες όντως έχουν σκοπό την πνευματική καθοδήγηση. Πέμπτον, μιας κι αναφέρθηκα και σε άλλα σκάνδαλα, όταν έχουμε ακούσει τόσα αίσχη να συμβαίνουν από τον κληρο, γιατί να πρόκειται ντε και καλά για επεξεργασμένη εικόνα; Δηλαδή είναι απίθανο να είναι και πορνόγερος και ρασοφόρος; 

Πάντως, για να το ελαφρύνω κιόλας, αυτό το πουλί μου κάνει για περιτομημένο. Πρακτική που, ως γνωστόν, ακολουθούν οι εβραίοι. Τέτοιους παπάδες θέλουμε, εβραιόδουλους και μουνόδουλους; Κυνήγα τον με τη σφεντόνα σου, ωρέ αδελφέ Κλεομένη! Βζιόοοοον!

Περί περηφάνειας

Athens Pride σήμερα. Διακήρυξη ελεύθερης επιλογής από τους μεν, παρέλαση των πούστηδων από τους δε. Περίεργο, γιατί δεν είδα κανέναν πολιτικό, τραπεζίτη, μεγαλοεπιχεορηματία κλπ να κατεβαίνει στα προηγούμενα Pride… Δεν έχουμε καταλάβει ακόμα οι μισαλλόδοξοι τη διαφορά μου φαίνεται: ομοφυλόφιλος είναι αυτός που σε γουστάρει και θέλει να στη φορέσει από πίσω κυριολεκτικά (μπορεί και να σ’αρέσει), ενώ πούστης είναι αυτός που κάνει πως σε γουστάρει ενώ στην πραγματικότητα θέλει να στη φορέσει από πίσω μεταφορικά (δε θα σ’αρέσει σίγουρα). Μάθε τη διαφορά. Για να σου δώσω να καταλάβεις ακόμα καλύτερα, αυτοί που θα παρακολουθήσουν το Pride πιθανόν να είναι ομοφυλόφιλοι (διότι και πολλοί straight απ’όσο γνωρίζω θα βρίσκονται εκεί, καθώς υποστηρίζουν την ελευθερία των συνανθρώπων τους στις ερωτικές επιλογές). Εσύ πάλι που το κατακρίνεις, είσαι πούστης. Γκέγκε;

Οι δε κανονίστηκαν. Για τους μεν, καλή παρέλαση και εύχομαι να καταλάβει το κοινό ότι ο γκέι δε συμβαδίζει με την καρικατούρα που προβάλλεται κατά κόρον από τα μέσα (βλέπε Blue Oyster Bar, ρόλοι Μπιμπίλα κλπ). Ελπίζω να μη προκληθούν επεισόδια, γιατί όταν η προβολή της επιλογής σου στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό περιορίζεται σε υστερικές κραυγές και ατσούμπαλο λικνίσματα κι όταν τα παραπάνω συνδέονται με πρόσωπα που κατατάσσονται τουλάχιστον στην κατηγορία του γραφικού, λογικό είναι να σε κατακρίνουν εως και σε σημείο επίθεσης όταν κάνεις μια μαζική κίνηση.

Θέλω όμως να το «μαζική». Μάζα, μπόγος, κοπάδι, κανείς δεν ξεχωρίζει. Μπορείς να ξεχωρίσεις στο χώρο σου, στον τομέα σου, να είσαι αξιόλογος άνθρωπος και κανείς να μη δίνει δεκάρα για το τι κάνεις στο κρεβάτι σου; Αυτό είναι δράση!

Ωστόσο, δε μπορώ να βρω νόημα στο γιατί πραγματοποιείται το Pride. Μια ενοχλητική για κάποιους μερίδα ανθρώπων που είτε επέλεξαν μια διαφορετική από το συνηθισμένο ή, αν θέλετε κανονικό, ερωτική κατεύθυνση, είτε γεννήθηκαν έτσι, πανηγυρίζουν για τι ακριβώς; Για το ότι πλέον δεν τους ρίχνουν σε θανατική καταδίκη; Μου φαίνεται λίγο ανούσιο. Θα είναι σα να έκαναν παρέλαση οι ταξιτζήδες (μια ενοχλητική για κάποιους κατηγορία συνανθρώπων που, εδώ που τα λέμε, αξίζουν θανατική καταδίκη), οι βαμμένες ξανθιές (μια κατηγορία συνανθρώπων που επέλεξαν κάτι διαφορετικό από τη φύση) ή οι αριστερόχειρες (μια κατηγορία συνανθρώπων που γενετικά διαφέρουν από την πλειοψηφία).

Ωπ! Να και κάποιος που πάει να με πει ομοφοβικό! Ναι, έλα, πες την παπαριά σου! Την είπες; Μπράβο! Περάστε από το λογιστήριο, απολύεστε! Να σου εξηγήσω τι είμαι: ένας άνθρωπος με τη δική του λογική. Η οποία είναι να μην έχω κανένα πρόβλημα με κανέναν άνθρωπο, όσο μου φέρεται σωστά, ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας, ερωτικών επιλογών, καταγωγής κλπ. Αν θες, πες με μαλακοφοβικό. Αν όμως ο μαλάκας που θέλω να σκοτώσω τυχαίνει να είναι και γκέι, δε θα με πεις και ομοφοβικό! Όλο λοιπόν το παραπάνω κείμενο που μπορεί να παρερμηνευθεί και είμαι βέβαιος ότι θα παρερμηνευτεί από τους κατόχους μυγών που μυγιάζονται με το παραμικρό, οφείλω να το προστατέψω δηλώνοντας ότι, ενώ σέβομαι την επιλογή κάποιου στο κρεβάτι του, βρίσκω τη μαζική κίνηση άστοχη. Κι αν δε σου φτάνω εγώ, να παραθέσω την υπέροχη δήλωση του Χρήστου Σιμαρδάνη:
«Την ημέρα του Gay Pride μου ζήτησαν από ραδιοφωνικό σταθμό να μιλήσω, αλλά τους είπα ότι δεν συμφωνώ. Δεν είμαι περήφανος που είμαι ομοφυλόφιλος. Κανείς δεν μπορεί να είναι περήφανος για το τι κάνει στο κρεβάτι του. Είναι σαν να λες “Είμαι περήφανος που έχω αυτιά”. Δεν μπορείς να είσαι περήφανος επειδή είσαι θηλαστικό ή επειδή έχεις δύο αυτιά. Περήφανος μπορείς να είσαι για χίλια δύο άλλα πράγματα. Θα μου άρεσε να νιώθω περήφανος για τον εαυτό μου για κάποια ανθρώπινα χαρακτηριστικά μου. Δε νιώθω περήφανος που είμαι gay, ούτε εσύ πρέπει να νιώθεις περήφανος που είσαι straight. Να είσαι περήφανος επειδή είσαι τίμιος, καλός άνθρωπος, ή καλός πατέρας.»

Χρήσιμα tips για το γραφείο

Εγκαινιάζω τη νέα στήλη (που δεν έχω την παραμικρή ιδέα αν θα υπάρξει κι άλλο σχετικό entry, αλλά δε γαμιέται…) με ένα χαρούμενο θέμα. Εορτάζοντες στο γραφείο! Τι να κάνεις όταν βλέπεις κάποιον μα κουβαλάει κεράσματα στη δουλειά;

1. Τι πρέπει να ευχηθείς στον συνάδελφο; Ένα απλό «χρόνια πολλά, κάθε καλό» αρκεί αν μιλάμε για γενέθλια. Ένα σκέτο «χρόνια πολλά» σε γιορτές κι ένα σκέτο «κάθε καλό» σε άλλες περιπτώσεις (π.χ. αναμονή παιδιού) αρκούν επίσης. Οποιαδήποτε παραπάνω εγκαρδιότητα μπορεί να μεταφραστεί σε «ας κάνω ότι συμπαθώ λιγάκι τον μαλάκα/την κάρχια» από τους κακεντρεχείς του γραφείου.

2. Πως να ευχηθείς; Χειραψία και σταυρωτός ασπασμός. Μόνο! Αγκαλιές, hi-5 και gangsta χειραψίες είναι μόνον για εκτός γραφείου! Ας υπάρχει και μια τυπικότητα.

3. Δε ρωτάς ποτέ (ΠΟΤΕ) μια συνάδελφο τα πόσα κλείνει. Δεν τα ρωτάμε αυτά σε κυρίες (κι ας μην είναι). Γενικά, δε ρωτάμε τα πόσα κλείνει, πόσα ανοίγει, πόσο γίνεται κάποιος. Άντε τώρα να αρχίσει το κλασικό «κλείνω τόσα και μπάινω σε αυτά» και να μη βγει άκρη ποτέ.

4. Ακόμα κι αν κάνεις δίαιτα (που δε σου φαίνεται εδώ που τα λέμε…), μην αρνηθείς το γλυκό. Πάσαρέ το σε κάποιον άλλο. Αμαρτία να προσβάλεις τον εορτάζοντα λόγω της ματαιοδοξίας σου (γιατί σιγά μην κανεις δίαιτα για λόγους υγείας). Αν πάλι έχεις θέμα ζαχάρου κλπ, πράξε το ίδιο. Δε δίνει κανείς δεκάρα τι πρόβλημα έχεις, θα κοιτάξει μόνο την προσβολή.

5. Quick guide στο τι γλυκό να πάρεις. Αν ο εορτάζων δεν έχει φέρει για κέρασμα μόνον έναν τύπο γλυκού, δώσε βάση τι να διαλέξεις:
• Ορθογώνιο: παστάκι. Μαύρη σοκολάτα απ’έξω και λευκή κρέμα ή μους σοκολάτας από μέσα.
• Κυλινδρικό: πουράκι. Τραγανή βάφλα με γέμιση σοκολάτα.
• Στρογγυλό και λείο: σαν παστάκι είναι κι αυτό.
• Στρογγυλό και τραχύ: Φερέρο! Πάρτα όλα!
• Μισοφέγγαρο: καριόκα. ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΗΛΙΘΙΟ ΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΟ!
• Πυραμίδα: Πολύ σκληρό αλλά με γαμάτη γέμιση.
• Σε σχήμα αστεράκι: σαν την πυραμίδα αλλά πιο μαλακό.

6. Αν κερνάει αντί για γλυκά τίποτα τυροπιτάκια, ΠΕΤΑ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ! Δε θες κρετίνους στο χώρο εργασίας σου, έτσι;

Αυτά τα μικρά διαμαντάκια σοφίας από εμένα για σήμερα! Στο επόμενο σχετικό entry…αχέμ…δεν έχω ιδέα με τι θα ασχοληθώ!
Καλό Σαββατοκύριακο ωρέ!

Αισθητική

Να’μαι πάλι Θανάση μου! Με το νέο γραφείο δίπλα στο σπίτι μου σχεδόν και το νέο μου πόστο να απαιτεί περισσότερη συγκέντρωση, αλλά και με φουλ πρόγραμμα λόγω άλλων δραστηριοτήτων, δύσκολο να γράφω τακτικά. Έλα όμως που χρειάστηκε να τη βγάλω έξω! Την οργή μου, ε;

Ο τύπος στην εικόνα πάνου (το σκεφτόμουν αν έπρεπε να αφήσω ακάλυπτο το όνομα αλλά είπα να του τη χαρίσω αυτή τη φορά) βγάνει ένα άλφα hate για τις υπέρβαρες. Κι εγώ έρχομαι να τόνε βάλω στη θέση του.

Καταρχάς, έχουμε να κάνουμε με 35άρη περίπου, αποτυχημένο αν κρίνω από τη ρητορεία του χασοδίκη με πολύ κακές σεξουαλικές εμπειρίες, αν κρίνω από τη μένος που εκφράζει. Τάχα τά’χε με χονδρή και του έσπασε το καβλιτζέκι πάνω στην ανάποδη καμπόησσα; Τάχα τά’χει με άντρα αλλά αισχύνεται να βγει απ’τη ντουλάπα λόγω επαγγέλματος; Τάχα τά’χει με Αθηναία που δεν του κάθεται λόγω της αρχέγονης αντιδικίας (Σαλονικιός γαρ) περί σουβλακίου και καλαμακίου; Τάχα την έχει μισό πόντο, ίσα να ξεπροβάλλει για το κατούρημα; Κάποιο κουσούρι έχει πάντως!

Τόσην κακία μπορεί να την αποδώσει και κάνεις βέβαια σε αυτολύπηση και μίσος προς εαυτόν: κάποτες ήτο μπαμπάτσικο παιδί και τόνε τραμπουκίζαν (bullying το λένε τώρα) και του έμεινε ότι χοντρός=δέκτης πειραγμάτων. 

Κάπου οικτίρει και τους συντρόφους των κορασίδων αυτής της σωματοδομής. Λες και γουστάρουν τροφαντές μόνον άτομα με σοβαρά ψυχολογικά ή οφθαλμολογικά προβλήματα ας πούμε.

Αγανακτεί δε που αντικρύζει τέτοιο θέαμα! Μήπως δεν έχει που αλλού να κοιτάξει σε ολόκληρη πλαζ; Στα νερά ας πούμε; Ή στον ορίζοντα; Ή στη γυναίκα δίπλα του; Ωπ, ξέχασα, είναι άντρας δίπλα του και δεν κάνει να πολυκοιτάζονται για θα τους πάρουν χαμπάρι…

Ψτ, μαλάκα; ΤΗΣ MANASSU! Σου έχω νέα. ΕΙΣΑΙ ΖΩΟΝ ΟΡΘΙΟ!

Πως θα σου φαινόταν αν μάθαινες ότι, εξαιτίας της μαλακίας σου, έχεις στα χέρια σου το αίμα μιας αθώας κοπέλας; Μη σας φαίνεται ακραία η παραπάνω πρόταση, πολλές παχουλές κοπέλες (και όχι μόνο, τσουπωτό αγόρι here!) υφίστανται τέτοιον πόλεμο για την εμφάνισή τους που καταλήγουν στην αυτοκτονία. Ίσως με ενδιάμεση στάση τη νευρική ανορεξία. 

Για να μην αναφερθούμε στον κοινωνικό αποκλεισμό. Εντάξει ωρέ, δε μπορούμε να περάσουμε μια πόρτα χωρίς κουμάντο, αυτό δε σημαίνει πως δεν έχουμε και δικαιώματα! Καλοκαίρι είναι, να μη δροσιστούμε δηλαδής; Μόνον οι αδύνατοι και γραμμωμένοι επιτρέπεται; Δείξε μου το ΦΕΚ που το γράφει αυτό! Και να σου πω και κάτι; Παραφράζοντας τον Διογένη, κάτω από τη θάλασσα, όλες οι γυναίκες ίδιες είναι: ένα κεφάλι που ξεπροβάλλει, χωρίς βυζιά, κώλο, σωσίβια και κυτταρίτιδα. Κοίτα λοιπόν αλλού μέχρι να βουτήξουν, άμα σε χαλάει τόσο το θέαμα! Γιούφτο! 

Και μην απορείς πως βρίσκουν γκόμενο οι «χοντρές». Υπάρχουν μερικά πράγματα που δεν ξέρεις, που λέγονται ψυχή και προσωπικότητα. Τι να την κάνω τη συλφίδα Μπάρμπι δίπλα μου άμα δε μπορούμε να πούμε μια κουβέντα ωρέ; Κάλλιο ένα XL θηλυκό που να ταιριάζουν τα χνώτα μας! 

Και όχι μόνο…  Έχοντας στο ενεργητικό μου μερικές ζουμερές παρτενέρ, να σας πω ένα μυστικό: δε θα μπω στον κόπο να αναλύσω το αν τα δίνουν όλα για να αντισταθμίσουν την εμφάνισή τους, δε μ’ενδιαφέρει αυτό, αλλά το γεγονός αυτό καθαυτό ότι κάνουν δυνατό κρεβάτι ισχύει. Αλλά δεν το μάθατε από μένα…

Πριν όμως σπεύσουν τίποτε κακεντρεχείς να μου πουν ότι υπερασπίζομαι τους ανθρώπους που κουβαλούν έξτρα αποσκευές πάνω τους επειδή είμαι κι εγώ ένας τέτοιος (ΝΕ ΤΙ, είμαι, βρίσκομαι μισή μακαρονάδα μακριά από το να αποκτήσω δικό μου φεγγάρι, ψέματα δεν έχω μάθει να λέω), να πω και δυο κουβέντες εναντίον μας;

Αφράτα μου παιδιά, αν έχετε κάποιο θέμα υγείας που σας οδήγησε στα κυβικά αυτά, να προσέχετε γιατί είστε ήδη ευάλωτοι. Κάντε μια προσπάθεια να πέσετε, για την υγειά σας και μόνο. Σταρχίδιαμου το αισθητικό κομμάτι, ντυθείτε καρναβάλια, μιλάμε αυστηρά για την υγειά. Το ίδιο ισχύει και για μας τους φαγανούς όμως, ε; Κι άμα βάλεις μαζί με τα κιλά κι άλλες καταχρήσεις, όπως τσιγάρο, τον μπούτσον κλαίγανε Θανάση μου! Ας κάνουμε λίγο γυμναστικούλα και ας κόψουμε και λίγο το μασαμπούκιασμα, για την υγειά μας αλλά και για το πρακτικό: τα ρούχα που γίνονται όλο κι ακριβότερα κι όλο και πιο εύθραυστα και τα νούμερα μικραίνουν ανεξήγητα… Ενώ για τους πιο μικροκαμωμένους είναι τόσο φθηνά όλα… Για την υγεία μας και την τσέπη μας, ας κάνουμε μια καλή. Κι είπαμε ε; Για όσους κράζουν, ντυνόμαστε καρναβάλια και σταρχίδιαμας! 

Τέλος haters, να θυμάστε: εμείς οι μπαμπάτσικοι μπορούμε να αλλάξουμε και να γίνουμε λίγο πιο σουλουπωμένοι, εσείς όμως θα είστε πάντα τα ίδια ζα.

Ξαναsuck it, Hollywood!

Συνέχεια προηγουμένου entry που έλειπαν κάποια πραγματάκια. Ας τα προσθέσω εδώ, πιο συγκεκριμένα σε αστυνομικά κλισέ.

Είσαι μπάτσος ή ντετέκτιβ ή έστω το παίζεις ντετέκτιβ γιατί έχεις πολύ ελεύθερο χρόνο. Πας να ανακρίνεις κάποιον στο χώρο του. Ξεκινάς τις ερωτήσεις, όντας βέβαιος ότι θα σου απαντήσει με τη μία. Αμ δε! «Κι εσένα τώρα τι σε νοιάζει;» , «Τίνους είσι συ;», ανελέητο τρολλάρισμα από νεότερους σε ηλικία ανακρινόμενους και επίκληση πολιτικών δικαιωμάτων από αναρχοκουμμούνια που δε λογαριάζουν ότι η έρευνά σου θα βοηθήσει κάποιον. Κοινώς, τον κλαίγανε! Έχουμε ξαναπεί άλλωστε ότι σε αυτή τη χώρα, είναι must η αντίσταση κατά των αρχών, αρκεί να δείχνει ότι κάποιος πουλάει μαγκιά για το τίποτα.

Άλλο κλισέ: κοιτάς τα εξώφυλλα εφημερίδων στο περίπτερο, βλέποντας κάτι που σου έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον. Καρφώνεσαι στην πληροφορία. Σε αποσπούν τα βυζόμπαλα στη δίπλα κίτρινη φυλλάδα. Αυτοχαστουκίζεσαι και ξανακοιτάς το εξώφυλλο που σε ενδιαφέρει. Πιάνεις την εφημερίδα προκειμένου να διαβάσεις το άρθρο που «συνεχίζεται στη σελίδα 12». Ο περιπτεράς στη λέει: «Άμα δεν το αγοράσεις μαν άστο κάτω» σε πληροφορεί. Βγάζεις ένα ευρώ και πληρώνεις. «Κράτα τα ρέστα» λες με ύφος. «Ποια ρέστα ρε φίλος; 1,20 έχει!». Βρίσκεις άλλα 20 λεπτά και τα δίνεις, όσο ο πωλητής σε κατηγορεί ότι πας να τον κλέψεις. Συνεχίζεις την ανάγνωση επιτόπου. Καταλαβαίνεις τι δε σου κολλάει και γυρνάς να φύγεις με αποφασιστικό ύφος. Καθυστερείς γιατί ΣΚΟΝΤΑΦΤΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΜΑΛΑΚΑ ΠΟΥ ΣΤΕΚΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΣΟΥ ΚΑΙ ΧΑΖΕΥΕ ΤΑ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΑ ΒΥΖΟΜΠΑΛΑ!

Φτάνεις επιτέλους μπροστά στον κακό. Μαζί σου, τσούρμο δημοσιογράφοι, μπάτσοι, ασθενοφόρα και πολίτες με πυρσούς και δίκρανα, οι οποίοι έμαθαν που βρίσκεται ο κακός από τη Νικολούλη! Η όποια αναζητούσε το άτομο που εξαφανίστηκε εμμέσως χάρη σε σένα, μιας κι όλο και κάποιος από αυτούς που επιχειρήσεις ανεπιτυχώς να ανακρίνεις ήτο κουτσομπόλης και ήθελε τα 15 λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούν. Το ρεπορτάζ της απέδωσε πολύ πιο γρήγορα από την έρευνά σου γιατί αυτοί που ανάκρινες κατ’ιδίαν και σε ζόρισαν βρήκαν πιο εύκολο να μιλήσουν στο φακό (ένας μάλιστα μπερδεύτηκε από την ξανθιά κώμη και πιστεύοντας ότι είναι στην Πάνια, άρχισε να ψάχνει για νύφη).

Βρίσκεσαι λοιπόν μπροστά σε τόσον κόσμο, απέναντι στον κακό, που χρησιμοποιεί το θύμα ως ανθρώπινη ασπίδα. «Άσε κάτω το όπλο αλλιώς θα τον σκοτώσω!» σου φωνάζει.

Περίπτωση 1: Αφήνεις το όπλο κάτω και μένεις στη θέση σου, προσπαθώντας να διαπραγματευτείς. Ενδεχόμενο 1: ο κακός σκοτώνει το θύμα επιτόπου. Έγινες ρεζίλι επειδή δεν άρπαξες την ευκαιρία να τον σκοτώσεις και να σώσεις έναν αθώο. Ενδεχόμενο 2: ο κακός σε σκοτώνει επιτόπου. Μ-μ-μ-μαλακία…

Περίπτωση 2: «ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΟΥ» του απαντάς και, σίγουρος για τη σκοπευτική σου δεινότητα, πυροβολείς στο κεφάλι. Ενδεχόμενο 1: βρίσκεις τον κακό και σώζεις το θύμα. Μυριάδες social justice warriors σε κράζουν επειδή δε σεβάστηκες τα δικαιώματα του κακού. Αν δε έχει και κάποιο κουσούρι (γκέι, αλλοδαπός, ανάπηρος, ψυχασθενής, οτιδήποτε μπορεί να κάνει τη θέση σου χειρότερη) την πούτσισες επί εκατό. Σε δικαζουν και κλαις! Ενδεχόμενο 2: είσαι ατζαμής και σκοτώνεις το θύμα. Γίνεσαι ρεζίλι παγκοσμίως ως ο άχρηστος που σκότωσε το θύμα αντί να διαπραγματευτεί με τον κακό.

Κάποιο τσακάλι σκηνοθέτης να το γυρίσει σε αστυνομική κωμωδία παρακαλώ!

Άλλες 5 ενοχλητικές κατηγορίες ανθρώπων

Σε συνέχεια παλιότερου entry, παρουσιάζω ακόμα 5 ενοχλητικούς τύπους ανθρώπων.

1. Οι ξερόλες

Λες κάτι. Πετάγεται να σε διορθώσει και να σε συμπληρώσει. Δεκτό όταν γίνεται κομψά και διακριτικά. Όταν είναι ξεκάθαρη επίδειξη «γνώσης», ΘΕΛΕΙ ΜΠΟΥΦΛΕΣ Α ΛΑ ΜΠΑΝΤ ΣΠΕΝΣΕΡ! «Ο οποίος ήταν Ιταλός κι όχι Αμερικάνος, όπως πολλοί πίστευαν, ενώ είχε υπάρξει και πρωταθλητής κολύμβησης πριν ασχοληθεί με…» ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΑΣ!

2. Οι άσχετοι οδηγοί

Σε πάνε 20 χιλιόμετρα καρότσα στην απόλυτη ευθεία, ενώ το αμάξι τους έχει ιπποδύναμη να γκαζώσει κι άλλο. Πάνε μες στη μέση και δεν αντιλαμβάνονται φώτα και κόρνες για να κάνουν άκρη. Δεν ανάβουν φλας και αλάρμ. Πιθανότατα πάσχουν από πολλαπλά ψυχολογικά θέματα κι όπως είπε κι ο πανσυμπάντειος ηγέτης Αρτέμης Σώρρας, έχουν πρόβλημα με το φύλο τους. Χαστούκια και κλωτσές λοιπόν!

3. Οι προϊστάμενοι

Σε μεταθέτουν όποτε τους κουκουνιάαει, σε χώνουν 5 λεπτά πριν το σχόλασμα, σε απειλούν με απόλυση αντί για καλημέρα, θα βρουν τον πιο κουτό λόγο να στην πουν απλώς και μόνο για να στην πουν. Θυμίσου: η ζωοκτονία είναι ποινικό αδίκημα! Απλώς κατούρα τους και φύγε.

4. Οι κακοπροαίρετοι σχολιαστές

Θα πεταχτούν απρόσκλητοι από το διπλανό προφίλ/τραπέζι/διαμέρισμα/οικοδομικό τετράγωνο να σε επιπλήξουν. Δεν αντιδρούν ποτέ όταν κάτι τους αρέσει κι αν τύχει να βρεθείτε αυτοπροσώπως θα κοιτάξουν πρώτα τα ψεγάδια σου. Έχουν εξαιρετικά περιορισμένη όραση και διαθέτουν καμπούρα. Έχεις ράμματα γι’αυτήν. Δώστους τα και μετά σκίστους τα.

5. Οι τύποι που χαιρετάνε με «που είσαι ρε;»

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΗΛΙΘΙΕ! ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ ΣΟΥ! Ρώτα «τι κάνεις» ή «τι λέει» γαμώτη!

Αυτά προς το παρόν! Αν Θανάση μου ανήκεις σε κάποια κατηγορία και θίχτηκες, ΣΤΑΡΧΙΔΙΑΜΟΥ, κράτα το για τον εαυτό σου!

ΜΑΛΑΚΕΣ!

Αντί να σας νοιάζει που κέρδισαν οι Τούρκοι στο Survivor, θα έπρεπε να σας νοιάζει που κέρδισαν οι Γερμανοί στο μνημόνιο!
Ζώα!
Ηλίθιοι!
Καθίστε και αποβλακωθείτε με μια ντουζίνα ηλιοκαμμένους καραγκιόζηδες να τρέχουν και να κάνουν τσουλήθρα!
Κάθε γαμημένο μνημόνιο σας αξίζει!
Ζώα!
Ηλίθιοι!
Καθίστε κι ασχοληθείτε με τον κώλο της Λάουρας κι αφήστε τον δικό σας ακάλυπτο να σας τον ξαναγαμήσουν!
Ζώα!
Ηλίθιοι!
Ασχοληθείτε με τους κοιλιακούς του Ντάνου όσο η κοιλιά σας παίζει ταμπουρά απ’την πείνα!
Ζώα!
Ηλίθιοι!

«Ε ρε ξύλο που θέλουν κι οι τριακόσοι!»

«Ε ρε ξύλο που θέλουν κι οι τρακόσοι!»

Τό’χεις πει, τό’χεις σκεφτεί.

Κι εγώ-δε με βγάζω απόξω-τα έχω πει και σκεφτεί αυτά.

Αλλά τό’κανε ο χρυσαυγίτης.

«Ντροπή του!»

Ή ντροπή μας;

Κάθε μέρα δέχεσαι τη βία του κράτους.

Μέσα από περικοπές, νέους φόρους, ανίκανες κυβερνήσεις.

Τρομάζεις μόνον όταν η βία προέρχεται από την «άκρα δεξιά».

Όταν συμβαίνουν τραγελαφικά σκηνικά με βουλευτές στο δρόμο και γιαούρτια στα μούτρα τους γελάς.

Όταν συμβαίνουν μέσα στο «σπίτι» τους σοκάρεσαι.

Όταν μέσα στο σπίτι σου ο πατέρας σου δεν έχει ασφαλιστική κάλυψη κι είν’άρρωστος, όταν το παιδί σου έχει ήδη αποφασίσει να μείνει κλεισμένο στο δωμάτιό του και να τρέφεται από τα έτοιμα γιατί δε βλέπει κανένα μέλλον, όταν η γυναίκα σου έχει κατάθλιψη κι ανεργία κι όταν εσύ τρως σκατά για να βγάλεις μισό μισθό να συνεισφέρεις για όλους, δε σοκάρεσαι. Παραγγέλνεις σουβλάκια και βλέπεις Survivor.

Έλα, πες την αλήθεια: εσύ θα ήθελες να ρίξεις αυτό το ξύλο, έτσι;

Αλλά χωρίς Χ.Α. να σε στιγματίζει.

Θα σε στιγματίζει όμως πάντα το ότι τους ανέχτηκες όταν σε δούλευαν ψιλό γαζί, αντί να τους ρίξεις εκεί που τους αξίζει.

Στα σκατά που τώρα αναγκάζεσαι να τρως.

Κι είναι και νόστιμα, πανάθεμά τα…

A WordPress.com Website.

ΠΑΝΩ ↑